قصهٔ سجیل
چراغهای ایستاده «سجیل» از دسته «کارهای پارچهای» هستند که برای اولین بار در سال ۱۴۰۴ در اَزنور طراحی و ساخته شدهاند. سازه فلزی این چراغها از استیل و آهن ساخته شده است و بسیار ظریف و کشیده است و منحنی نرمی را دنبال میکند تا کلاهک چراغها زاویهای رو به پایین پیدا کنند. در ساخت کلاهک این چراغها از حریر سیاه استفاده شده است. این کلاهکها از دو قطعه پارچهای تشکیل شده که یکی بر دیگری چون چتری باز شده و قطعهی پایینی به شکلی لوله شده است تا منبع نور را در خود جای دهد. با وجودی که کلاهک هندسهای متفارن دارد، آهار پارچه قطعه فوقانی به شکلیست که کمی دفرمه به نظر برسد و مانند یک گل که ممکن است زیر بار خود به یک سو یله بیاندازد، گل «سجیل» هم کاملا مرتب نمیایستد. پارچهها در این چراغ همه با دست و با تکنیک دندانموشی لبهدوزی شدهاند تا این حس طبیعی بودن را بیشتر القا کنند. فرم «سجیل» از موشکی الهام گرفته شد که ایران برای اولین بار در جنگ دوازده روزه با اسرائیل به کار برد. این موشک که سجیل نام داشت هنگام گذر در آسمان فرمی شبیه یک موش یا اسپرم میساخت. سجیل دو اندازه کوچک و بزرگ دارد که یکی ۱۵۰ سانتیمتر و دیگری ۱۸۵ سانتیمتر ارتفاع دارد. چراغهای «سجیل» یک گزینه مناسب برای استفاده در سبکهای مدرن دکوراسیون خانه است. این چراغها را با با پارچه سیاه و یا سفید میتوانید سفارش دهید .
مشخصات چراغ
1
غیر مستقیم
سطح زمین
شمعی فیلامنتی






